Οι πεσμεργκά ήταν καλοί… μόνο για τη «βρόμικη δουλειά»

Τρίτη, Οκτώβριος 17th, 2017 @ 3:39ΜΜ

Συντάκτης: Τζεμίλ Τουράν

Ο Μπαρζανί δεν έχει συμμάχους. Ολοι εκείνοι που επί τέσσερα χρόνια εκθείαζαν τους Κούρδους πεσμεργκά για την αντίστασή τους στον ISIS και υπόσχονταν πως σε περίπτωση αεροπορικής επίθεσης στο Κουρδιστάν θα καταρρίψουν τα ιρακινά αεροπλάνα -όπως ο ειδικός απεσταλμένος του Τραμπ, Μακ Κουρκ- προχθές κάλεσαν τον Μπαρζανί να παραδοθεί, να εγκαταλείψει το Κιρκούκ και τη Μοσούλη, όπως έχουν «συμφωνήσει και επιθυμούν Αμερικανοί, Ιρανοί, Ιρακινοί και κεντρικά στελέχη της Πατριωτικής Ενωσης του Κουρδιστάν», δηλαδή της οργάνωσης του εκλιπόντος Τζελάλ Ταλαμπανί.

Ο Μπαρζανί αντιλαμβάνεται το παιχνίδι που παίζει πίσω από την πλάτη του η Πατριωτική Ενωση του Ταλαμπανί -μετά τον θάνατό του-, και αρνείται να προδώσει την απόφαση του λαού για ανεξαρτησία.

Το επιβεβαιώνει ο γενικός γραμματέας της Ενωσης, Κοσρέτ Ρεσούλ, ο μαχητής που με 3.000 πεσμεργκά πήγε να πολεμήσει στο Κιρκούκ: «Δυστυχώς, ο γιος του Τζελάλ Ταλαμπανί, Παβέλ, και μερικά άλλα στελέχη συμφώνησαν να αποτραβηχτούν χωρίς πόλεμο οι πεσμεργκά από το Κιρκούκ και τις πετρελαιοπηγές».

Οι Κούρδοι δεν δέχτηκαν να παραδώσουν εδάφη και να προδώσουν το δημοψήφισμά τους και η Χασντ αλ Σάμπι επιτέθηκε στην πόλη Τουζ Χουρμάτου, με συγκεκριμένο στόχο τα γραφεία του Πατριωτικού Κόμματος (του Ταλαμπανί) και του Δημοκρατικού (του Μπαρζανί).

Ο χειρισμός απειλών και επιθέσεων ήταν ψύχραιμος εκ μέρους των πεσμεργκά. Το τελεσίγραφο έμεινε χωρίς αποδέκτη.

Αυτή την πρώτη επίθεση -έστω αποτυχημένη- τη διαδέχτηκαν και θα τη διαδεχτούν κι άλλες. Στη δημιουργία κλίματος αβεβαιότητας βοηθούν άλλωστε και οι Τουρκμένοι σιίτες, με τις οδηγίες πάντα της Αγκυρας και των «Γκρίζων Λύκων».

Αυτοί, δρώντας προβοκατόρικα, προσπαθούν να διχάσουν τις μειονότητες που βρίσκονται στα κουρδικά εδάφη και να τις στρέψουν κατά του Μπαρζανί.

Είναι μια μικρή μειονότητα, σε αντίθεση με τους Τουρκμένους σουνίτες, οι οποίοι συμμετέχουν στο κουρδικό Κοινοβούλιο και στην κυβέρνηση και μάλιστα είχαν ταχθεί όλοι υπέρ του δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία.

Χθες από το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών διατυπώθηκε επίσημα η υποστήριξη της Τουρκίας στον ιρακινό στρατό και τη Χασντ αλ Σάμπι προκειμένου να παραδοθεί στη Βαγδάτη το Κιρκούκ και η Τουρκία έκλεισε τον εναέριο χώρο της για το Κουρδιστάν-Ιράκ.

Σε όλο αυτό το κλίμα προβοκάτσιας εμπλέκουν και το ΡΚΚ, το οποίο με την άδεια της ιρακινής κυβέρνησης είχε ανοίξει γραφεία στη Βαγδάτη και στο Κιρκούκ, αλλά τώρα ο Χαϊντάρ Αλ Αμπαντί δηλώνει μαινόμενος πως «η παρουσία του ΡΚΚ στο Κιρκούκ είναι αιτία πολέμου». Ετσι λύνονται και τα χέρια του Ερντογάν.

Και μέσα σ’ αυτό το μεσανατολικό πολεμικό παζάρι, η κουρδική κυβέρνηση εξακολουθεί να ζητάει ειρηνική λύση των προβλημάτων της με το Ιράκ, χωρίς όμως να συζητά ούτε κατ’ ελάχιστον το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. «Η ανεξαρτησία μας δεν τίθεται σε διαπραγμάτευση» ήταν η τελευταία δήλωση του Μπαρζανί.

Γιατί όμως η Τουρκία βοηθάει μουσουλμάνους διαφορετικού δόγματος (οι Τούρκοι είναι σουνίτες); Γιατί κάνει τα στραβά μάτια στην επιδίωξη του Ιράν να δημιουργήσει ένα σιιτικό μισοφέγγαρο στη Μέση Ανατολή (Ιράν, Ιράκ, Συρία);

Την απάντηση έδωσε προχθές από τη βορειοδυτική Συρία ο σεΐχης της αλ-Νούσρα, Εμπου αλ-Φαργάλι: «Εμείς με το τουρκικό κράτος δεν θα συγκρουστούμε, διότι οι Τούρκοι δεν θα μπούνε στο Ιντλίμπ, που έχουμε πλέον στο έλεγχό μας. Απλώς ο τουρκικός στρατός μάς ζήτησε μερικά περάσματα από τα βουνά ώστε να εμποδίσει τους άπιστους του Αφρίν [κουρδική περιοχή] να αποκτήσουν πρόσβαση στη Μεσόγειο. Εχουμε εγγυήσεις από τον τουρκικό στρατό».

Στο Ιντλίμπ υπάρχουν τριάντα διαφορετικές ένοπλες ομάδες. Την προηγούμενη εβδομάδα οι δύο μεγαλύτερες από αυτές τις ομάδες, που επί επτά χρόνια μάχονταν η μία την άλλη, κάθισαν στο τραπέζι με διαμεσολαβητή την Τουρκία και συμφώνησαν να σταματήσουν τις μεταξύ τους συγκρούσεις.

Ποιος πιστεύει αλήθεια ότι ο Ερντογάν δεν εμπλέκεται –στηρίζοντάς τες οικονομικά(;)- με αυτές τις φονταμενταλιστικές ομάδες.

Ποια είναι η Χασντ αλ Σάμπι;

Το «τελεσίγραφο» της Βαγδάτης έδινε διορία στην κουρδική κυβέρνηση να παραδώσει τα στρατηγικά σημεία αυτών των πόλεων στις ιρακινές δυνάμεις. Ποιες όμως είναι αυτές, για τι είδους στρατό πρόκειται;

Οταν ο ISIS άρχισε να επιτίθεται σε διάφορα μουσουλμανικά τεμένη της Μέσης Ανατολής, τότε εμφανίστηκε -έπειτα από πολλά χρόνια- ο θρησκευτικός αρχηγός (αγιατολάχ) των σιιτών στο Ιράκ, Αλί Σιστάνι, και κήρυξε ιερό πόλεμο (τζιχάντ) κατά του «Ισλαμικού κράτους».

Το κάλεσμά του για προστασία των θρησκευτικών συμβόλων ήταν γεμάτο από λόγια μίσους και εκδίκησης και το ακολούθησαν χιλιάδες οικογένειες Ιρακινών σιιτών – σαράντα πέντε μεγάλες φυλές βγήκαν στον δρόμο του πολέμου.

Ο Σιστάνι βλέποντας την αποδοχή του κηρύγματός του και με τη βοήθεια του Ιράν δημιούργησε (ακόμη έναν) σιιτικό στρατό με το όνομα Χασντ αλ Σάμπι (Λαϊκή Επιστράτευση).

Το Ιράν ανέλαβε τη χρηματοδότηση και τον εξοπλισμό αυτού του στρατού με σύγχρονα όπλα και ο Ιρανός στρατηγός Κασίμ Σουλεϊμάνι επιδόθηκε στην εκπαίδευση του.

Αγιατολάχ και μουλάδες «ευλόγησαν» εξοπλισμό και εκπαίδευση για να είναι αποτελεσματικό το τζιχάντ. Εν ολίγοις, με θρησκευτική βούλα δημιουργήθηκε ένας στρατός του Ιράν μέσα στο Ιράκ.

Ολοι αυτοί οι… πολεμιστές δεν εντάχθηκαν στον ιρακινό στρατό, φορούσαν δικές τους στολές, κρατούσαν τις δικές τους σημαίες και δέχονταν εντολές μόνο από τους δικούς τους θρησκευτικούς επικεφαλής – Ιρανούς και Ιρακινούς.

Δεν πέρασε πολύς καιρός και η κυβέρνηση της Βαγδάτης τη νομιμοποίησε και, ως νομίμη πλέον, άρχισε να τη χρηματοδοτεί.

Η Χασντ αλ Σάμπι δεν άργησε να γίνει ο φόβος και ο τρόμος της περιοχής, αφού χρησιμοποιούσε ακριβώς τις ίδιες μεθόδους με τον ISIS.

Οταν, για παράδειγμα, απελευθέρωσαν με τη βοήθεια των Αμερικανών τις πόλεις Σαμάρα, Τίγκριτ και Αμπάρ, που βρίσκονταν στα χέρια του ISIS, προέβησαν σε πράξεις απίστευτης βίας και βασανιστικών εκτελέσεων.

Βιντεοσκοπούσαν μάλιστα σκηνές φρίκης (δεν αντέχεται ούτε η λεκτική περιγραφή τους) για να προπαγανδίσουν τη δύναμή τους.

Οι κάτοικοι βίωσαν τον ίδιο τρόμο, όπως όταν μπήκε ο ISIS. Η ιρακινή κυβέρνηση όλα αυτά τα θεωρούσε «πράξεις ανδρείας» και εφοδίαζε τη Χασντ αλ Σάμπι με όσα σύγχρονα όπλα έστελναν οι Αμερικανοί για τον ιρακινό στρατό και όσα έστελνε η καναδική κυβέρνηση για τους πεσμεργκά. Αυτούς στέλνει τώρα ενάντια στους Κούρδους…

Ο Αμερικανός διπλωμάτης Πίτερ Γκάλμπρεϊθ ήταν ξεκάθαρος: «Οι Αμερικανοί θα πρέπει να αποφασίσουν οριστικά αν θα υποστηρίξουν τη Βαγδάτη που είναι σκιά του Ιράν ή τους Κούρδους».

Εφημερίδα των Συντακτών

http://www.efsyn.gr/arthro/oi-pesmergka-itan-kaloi-mono-gia-ti-vromiki-doyleia

Posted by
Categories: Άρθρα εφημερίδες, Εφημερίδα των Συντακτών
Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

No comments yet. Be the first!
Leave a Reply

Translate »